Met een top 10-klassering gaat Erik van Loon de tweede week van de Dakar 2012 in. De manier waarop hij rijdt en de uitslagen verraden hoeveel vooruitgang hij, zijn navigator Harmen Scholtalbers en de Mitsubishi hebben geboekt ten opzichte van vorig jaar. Toen ging hij als twaalfde de finaleweek in.

,,Het is een goede eerste week geweest,’’ beaamt Van Loon. ,,We zijn vanzelf steeds een beetje beter en sneller gaan rijden. Elke dag hebben we leermomentjes gehad en elke dag hebben we ook lessen uit voorgaande jaren gebruikt. We hebben geen gekke dingen meegemaakt, geen problemen gehad, behalve dan één keer vastzitten wat niet had gehoeven.’’

Een planning voor de eerste week had Van Loon niet echt. Wel doelen. En die zijn ruimschoots behaald. ,,Het gaat boven verwachting. Tiende staan op de rustdag is minder spannend als er voor je veel uitvallen. Maar daarvan is geen sprake. Alle Mini’s zitten er nog in, de Hummers doen het allebei goed. Dat ik me in dat geweld kan mengen en me er goed op mijn plaats voel, zegt iets over mij, het team, de navigatie en de auto.’’

De snelheid is fors toegenomen ten opzichte van vorig jaar. Daar zit volgens Van Loon de grootste winst. ,,Ik rijd op een constante snelheid. Vorig jaar moest ik flink doortrappen en kon ik het amper bijhouden. Nu gaat het vanzelf. Het is wel wennen. Het gaat écht heel hard. Elke dag heb ik nog wel momenten dat ik denk: ‘Oei, als dat maar goed gaat.’ Maar harder rijden is niet per definitie gevaarlijker. Eerlijk gezegd denk ik dat ik nog over heb.’’

De beste dag tot nu toe is zonder twijfel de etappe rond Fiambala. Daar rekende Van Loon af met zijn angstgegner en werd hij achtste. ,,Maar in de zevende etappe, het rondje Copiapo, reed ik beter. Totdat ik vastreed. Dat is dan weer jammer.’’

Voor de tweede week verwacht Van Loon nog een paar pittige etappes. ,,Peru kent nog niemand. Dat is een uitdaging. Het venijn zal wel weer in de staart zitten. Daar is de Dakar om bekend. Ik weet niet wat ons te wachten staat, dus ik kan me nog nergens druk over maken. Ik neem het zoals het komt en ondertussen beuken we vrolijk verder.’’